Schwalbe: zich op theatrale wijze laten vallen in de hoop dat er een strafschop zal gegeven worden. Doorziet de scheidsrechter het manoeuvre, dan kan in het slechtste geval een rode kaart getrokken worden. Al betwijfel ik of rood de kleur is die bij raadslid Vandenbulcke past.
Wat is er gebeurd? Na het afroepen van de gemeenteraadsleden ontspon zich een discussie op de gang naast de gemeenteraadszaal. Toen al was duidelijk dat men eropuit was mij te provoceren. Er werd zelfs een GSM gebruikt om dit alles te filmen. Van een uitlokkingsstrategie gesproken! In die discussie heb ik dhr. Vandenbulcke hoegenaamd niet omver geduwd. De beelden die werden gefilmd, spreken dit ook helemaal tegen. Ook de aanwezige politieagent bevestigt dit. Niettemin diende raadslid Vandenbulcke klacht tegen mij in, daarin hevig aangespoord door Alain Dumont. Dumont, die van waar hij stond onmogelijk de feiten kon zien, tenzij hij om het hoekje kan kijken.
Noemde ik de vorige gemeenteraad een absoluut dieptepunt, dan is dit een evenaring. Wanhopige oppositie noem ik het. Temeer als je bedenkt dat het betrokken raadslid even later aan een lid van de pers verklaart dat hij ‘gewoon zijn evenwicht verloor’. Triestig hoe dit dan door sommigen zo opgeblazen wordt. Het zegt veel over bepaalde zeden en gewoonten. De Duitse uitdrukking Schwalbe is gebaseerd op het gedrag van zwaluwen (Schwalben), die zich tijdens hun vlucht soms opeens een heel stuk laten vallen om daarna weer door te vliegen. Deze keer is men wel heel laag gevallen.
Maar goed, dankzij de wonderen der techniek kan u zelf oordelen. U vindt het filmpje hieronder terug. Ik hoef de man die hysterisch roept “handtastelijkheden ten opzichte van een raadslid” ook niet meer voor te stellen.
Ik ben nog altijd wat aan het bekomen van de gemeenteraad van maandag. Telkens als ik de film weer laat afspelen, voel ik plaatsvervangende schaamte. Men zal me natuurlijk verwijten dat ik deel ben van het spektakel. Maar als je aanval na aanval moet afslaan, is het wel heel moeilijk om de kalmte te bewaren. Goed, laat ik het nu eens niet over de stijl en de retoriek hebben, want in het heetst van de strijd laat iedereen zich meeslepen, maar louter en alleen over de inhoud.
Alle raadsleden kregen de begroting zo’n 2 maanden geleden bezorgd. Tijd genoeg zou je dan denken om een aantal fundamentele opmerkingen te maken. Opmerkingen die een verschil in visie blootleggen of die beleidsmatig enkele zaken willen bijsturen. Want daar gaat het nog altijd over in een politiek debat. En voor zo’n debat, dat weet iedereen, ben ik altijd te vinden. Daarom doen mensen aan politiek. Maar in de amendementen die de oppositie neerlegde was niets, maar dan ook niets, van enige politieke inhoud te merken. Wat moet ik denken van de tussenkomst van Alain Dumont die pleit voor een verhoging van de huur van het bureau van mijn secretaresse naar 500 euro omdat dat nu ook de gangbare prijs voor een studentenkot is? Los van het feit dat zij altijd gratis voor de stad werkte en nooit de bedoeling had om er te overnachten, vraagt men zich af welke studenten zich een ‘kot’ van 500 euro kunnen veroorloven.
Een ander amendement pleitte voor de afschaffing van enkele reportages op WTV over de stad Menen. Waar dit in geen enkele andere grote stad ter discussie staat, wordt dit hier vlotjes meegestemd door de ex-schepen van informatie (in 2005 nog een pleitbezorger van die reportages). Voor alle duidelijkheid: die trefpunten zijn a-politiek en geven een mooi en accuraat beeld van onze stad. Klaagt men langs de ene kant over het beeld van Menen, dan schiet men langs de andere kant de kansen af om hier iets mee te doen.
De Cd&V, betrokken bij de opstelling van de begroting sedert 8 maanden, pleitte op de zitting voor de verhoging van de toelage van één vereniging in Rekkem met 2500 euro. Politiek dienstbetoon in de gemeenteraad, jawel. Vandaar mijn genot om het bedrag te verhogen. Ik hoop dat de Breughelkermis mij dankbaar is. Als klap op de vuurpijl vocht men de advocatenkosten van de stad aan, vanuit de perceptie dat die enkel dienen voor mijn persoonlijk gewin. Men gaat daarbij vlug voorbij aan de hoge kosten voor dokters (bv. voor vaststellen van overlijden) en paramedici. De cijfers liggen ter inzage, ieder raadslid kan ze komen bekijken.
Kon men nu echt niets beter vinden op een begroting van 35 miljoen euro? Is dit het niveau waar we naar afglijden? Leugens, persoonlijke aanvallen en vriendendiensten. Niemand repte een woord over de moeilijkheden van ons OCMW, behalve de sp.a-fractie. Frank Vandewiele sprak over bestrijding van de armoede, terwijl zijn medestanders in het OCMW harteloos de subsidie aan het SVK schrapten. Twee maanden om een begroting in te kijken, met dit resultaat. En de boer …. hij ploegde voort.